Waar wijn, landschap en fietsen samenkomen
Pierre en Borris, oprichters van een uitzonderlijke fietstochtervaring in Provenve, ontmoetten elkaar voor het eerst in een café in Sorgues. Pierre runde zijn eigen micro-onderneming en dacht goed na over hoe hij die duurzaam kon ontwikkelen. Boris, wiens benadering van wijn en land onmiddellijk opviel, had nog geen duidelijke plaats binnen die structuur. Wat volgde was een periode van reflectie, een paar gezamenlijke projecten en een groeiend gevoel dat er iets zinvollers kon ontstaan. In deze blog verkennen we het verhaal en de reis van Pierre en Boris, wiens gedeelde kijk op wijn, land en tempo leidde tot een andere manier om de Provence te beleven.
Een filosofie gebaseerd op ontmoeting en eenvoud
De filosofie achter deze ervaring is bewust rechttoe rechtaan. Ontdekking, eenvoud en aandacht voor het landschap begeleiden elke route. De fiets is niet het doel, maar het middel. Het stelt deelnemers in staat om zich rustig door wijngaarden, velden en dorpen te bewegen, om veranderingen in licht, geur en terrein op te merken en om zonder afscheiding bij producenten aan te komen.
Voor Boris ligt de prioriteit altijd bij de mensen achter de producten. Wijnboeren, kaasmakers, olijfolieproducenten, chocolatiers en boeren worden niet gekozen vanwege hun reputatie, maar vanwege hun authenticiteit en betrokkenheid. Velen zijn discrete figuren die niet in de schijnwerpers staan, maar toch een diepgaande kennis en sterke waarden met zich meedragen. Deze uitwisselingen geven de rondleidingen hun diepgang.
De geschiedenis van deze ervaring
Na af en toe te hebben samengewerkt, besefte Pierre dat hij de manier van werken van Boris het meest waardeerde. Zijn relatie met wijn, zijn nieuwsgierigheid en zijn respect voor producenten sloten op natuurlijke wijze aan bij Pierre's eigen waarden. Een tweede ontmoeting volgde en daarmee een eenvoudige vraag. Waarom zouden we geen fietstochten organiseren waarbij de nadruk ligt op het ontmoeten van lokale producenten en het begrijpen van het Provençaalse terroir? Boris zag meteen het potentieel. Routes, logistiek en partnerschappen met producenten kregen al snel vorm en 18 maanden later was deze ervaring geboren. Voor Boris voelde het project bijna onvermijdelijk. Jarenlang reizen door de Provence had een patroon gecreëerd dat hij niet kon negeren. Door te vertragen, kleinere wegen te nemen, producenten te ontmoeten en die momenten met anderen te delen, veranderden eenvoudige uitstapjes consequent in blijvende ervaringen.
Achtergronden gevormd door wijn, land en overdracht
Boris groeide op in de Champagne, omringd door wijngaarden en wijntradities die een blijvende indruk achterlieten. Zijn studies brachten hem later naar Bourgondië en Bordeaux, waar hij zijn begrip van wijn en regionale identiteit verdiepte. Het was in de Provence, en in het bijzonder in de Alpilles, dat hij een echte aantrekkingskracht voelde. De combinatie van gastronomie, landschap en de openheid van lokale producenten overtuigde hem om zich te vestigen in Avignon, waar hij samenwerkte met verschillende wijndomeinen en zijn aanpak verder ontwikkelde.
Naast zijn werk in de wijnbouw, versterkte de ervaring in restaurants hem in wat hij het belangrijkst vond. Overdracht. Begeleiden, uitleggen, verhalen delen en momenten creëren die mensen bijblijven. Deze ervaring bood een manier om dat allemaal samen te brengen. Pierre's pad, via Winovin en jaren van nauwe samenwerking met wijn en producenten, bracht een aanvullend perspectief. Waar Boris zich richtte op verhalen en ontmoetingen, legde Pierre de nadruk op eenvoud, ritme en de schoonheid van landschappen. Samen hebben ze een evenwicht gevonden dat vandaag de dag hun tochten bepaalt.
Wat je kunt verwachten | Een dag onderweg
Wat deze ervaring anders maakt, is het tempo. Door de Provence fietsen verandert de relatie met het landschap. De tijd rekt, de zintuigen worden scherper en ontmoetingen voelen natuurlijker aan. Wijnproeverijen worden conversaties. Bezoeken aan boerderijen worden momenten van uitwisseling in plaats van stops op een routebeschrijving. Elke route is ontworpen om hoofdwegen te vermijden en voorrang te geven aan kleine landweggetjes, waardoor de rit net zo leuk wordt als de bestemmingen zelf. De Provence openbaart zich geleidelijk, door kleur, geur en geluid, in plaats van alleen door hoogtepunten. Elke ervaring begint op een wijndomein, waar de route een lus vormt door het omringende platteland. Afhankelijk van de gekozen formule verloopt de dag anders. Rondleidingen van een halve dag omvatten meestal een bezoek aan een wijnproducent en een boerderij, en bieden inzicht in zowel de wijnbouw als de lokale voedselproductie. Rondleidingen van een hele dag breiden dit uit tot twee wijndomeinen en twee boerderijen, met een gezamenlijke maaltijd tussen de wijnranken, opgebouwd rond lokale producten en conversatie. Voor diegenen die niet zozeer op smaak als wel op sfeer vallen, biedt de zonsondergangtour een ander ritme. Fietsen aan het eind van de dag, wanneer het licht zachter wordt en de lucht afkoelt, eindigt met een aperitief in de wijngaarden, waarbij lokale producten worden gecombineerd met een ontspannen, gemeenschappelijke sfeer. Bij alle formats blijft de intentie hetzelfde. De tijd nemen, luisteren en de Provence op een natuurlijke manier laten ontdekken.
Routes die ons na aan het hart liggen
Sommige routes hebben een bijzondere betekenis. Het circuit van de Alpilles neemt een speciale plaats in voor zowel Pierre als Boris, als het landschap waar het project voor het eerst vorm kreeg. Het weerspiegelt de volledige geest van het bedrijf, een combinatie van prachtige landschappen, toegewijde producenten en het eenvoudige plezier van samen fietsen. De Châteauneuf-du-Pape route springt er ook uit, waarbij wijn en chocolade op een genereuze en onverwachte manier worden gecombineerd. Het weerspiegelt hun verlangen om ervaringen te creëren die zowel gegrond als licht verrassend zijn, zonder dat ze geforceerd aanvoelen.
Zoals bij elke ervaring die zijn wortels heeft in het echte leven, verloopt niet alles precies volgens plan. Pierre herinnert zich zijn allereerste solotournee, gekenmerkt door twee lekke banden en een gebrek aan goede uitrusting. Wat een ramp had kunnen worden, veranderde in een gedeelde herinnering die de dag afsloot met gelach en een biertje in een dorpscafé. Boris herinnert zich een bezoek aan een geitenboerderij, waar een enthousiaste deelnemer vrijwillig het melken wilde proberen, maar het verkeerde dier koos. De resulterende verwarring, het gelach en de goedmoedige verlegenheid werden een verhaal dat nog lang na het einde van de tocht werd doorverteld. Deze ongeplande en menselijke momenten geven de essentie van Terroir à Vélo beter weer dan welke routebeschrijving dan ook.
Ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat deze ervaring gaat over aandacht, verbondenheid en het plezier van het delen van de Provence zoals die geleefd wordt, niet in scène gezet.
Tot ziens,
