Το Roussillon είναι χτισμένο εξ ολοκλήρου από πέτρα χρώματος ώχρας και οι σχηματισμοί των βράχων γύρω από το χωριό δεν μοιάζουν με τίποτα άλλο στην Προβηγκία. Τον Αύγουστο το μυστικό είναι απλό: πηγαίνετε νωρίς, πριν από τη ζέστη και τα πλήθη, όταν το φως κάνει την ώχρα να λάμπει στο πιο εκπληκτικό της χρώμα.
Ένα χωριό χτισμένο από τη δική του γεωλογία
Το Roussillon είναι ασυνήθιστο στην Προβηγκία και ασυνήθιστο στη Γαλλία. Το χωριό είναι χτισμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου από τοπική πέτρα ώχρας, η οποία του δίνει μια παλέτα που κυμαίνεται από καμένο πορτοκαλί έως βαθιά σκουριά και ανοιχτό κίτρινο, ανάλογα με την ώρα της ημέρας και τη συγκεκριμένη ραφή από την οποία κόπηκε κάθε πέτρα οικοδομής. Δεν υπάρχει πουθενά παρόμοιο στη νότια Γαλλία, και το αποτέλεσμα όταν πλησιάζετε για πρώτη φορά μέσα από την επίπεδη γεωργική γη του οροπεδίου Luberon είναι πραγματικά εκπληκτικό.
Τα κοιτάσματα ώχρας κάτω και γύρω από το Roussillon είναι από τα πλουσιότερα στην Ευρώπη. Το οροπέδιο Luberon βρίσκεται πάνω σε ένα γεωλογικό στρώμα ηωκαινικού ψαμμίτη που χρωματίστηκε κατά την Κρητιδική περίοδο από οξείδιο του σιδήρου, την ένωση που δίνει στην ώχρα το φάσμα των θερμών αποχρώσεων. Στο Roussillon, τα κοιτάσματα αυτά βρίσκονται κοντά στην επιφάνεια και σε ορισμένα σημεία είναι εντελώς εκτεθειμένα, δημιουργώντας σχηματισμούς βράχων, ρεματιές και εμφανίσεις καθαρού χρώματος στο τοπίο γύρω από το χωριό.
Η εμπορική βιομηχανία ώχρας λειτούργησε εδώ από τα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα έως τη δεκαετία του 1950, όταν οι συνθετικές χρωστικές κατέστησαν τη λατόμευση ασύμφορη. Στο αποκορύφωμά της, το Luberon παρήγαγε περίπου 40.000 τόνους ώχρας ετησίως, οι οποίοι εξήχθησαν σε όλη την Ευρώπη και πέρα από αυτήν για χρήση σε χρώματα, βαφές και οικοδομικά υλικά. Το Usine Mathieu στο Gargas, λίγα χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Roussillon, είναι σήμερα ένα μουσείο της βιομηχανίας ώχρας που αξίζει να συνδυαστεί με μια επίσκεψη στο Roussillon για όσους ενδιαφέρονται για την πλήρη ιστορία.
Το ίδιο το χωριό
Πάνω από το μονοπάτι του λατομείου, το χωριό Roussillon είναι μικρότερο και πιο ήσυχο από ό,τι θα μπορούσε να υποδηλώνει η φήμη του. Τα στενά δρομάκια του παλιού χωριού οδηγούν σε ένα belvedere στην κορυφή με καθαρή θέα σε όλο το οροπέδιο Vaucluse προς το Mont Ventoux στα βόρεια. Αυτή η θέα είναι πιο εντυπωσιακή αργά το απόγευμα, όταν το φως πέφτει χαμηλά από τα δυτικά. Το χωριό διαθέτει μια μικρή αλλά καλή συλλογή ανεξάρτητων καταστημάτων, τα οποία πωλούν κυρίως τοπικά προϊόντα με βάση την ώχρα: χρωστικές ουσίες, σαπούνια, κεραμικά και υφάσματα βαμμένα με παραδοσιακές μεθόδους. Πολλά καφέ και ένα ή δύο εστιατόρια βρίσκονται συγκεντρωμένα γύρω από την κεντρική πλατεία. Η ποιότητα είναι γενικά καλή, αν και οι τιμές αντικατοπτρίζουν τον όγκο των επισκεπτών κατά την περίοδο αιχμής.
Το Sentier des Ocres
Το μονοπάτι που διασχίζει το τοπίο των λατομείων ώχρας γύρω από το Roussillon είναι ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς σύντομους περιπάτους στην Προβηγκία. Δεν είναι ένα απαιτητικό μονοπάτι: οι δύο διαδρομές διαρκούν είτε ένα χιλιόμετρο, περίπου τριάντα λεπτά, είτε δύο χιλιόμετρα, περίπου μία ώρα. Αλλά περνάει μέσα από έδαφος που μοιάζει με κανένα άλλο στην περιοχή.
Το μονοπάτι κατεβαίνει από το χωριό μέσα στα παλιά λατομεία, όπου οι εκτεθειμένες όψεις ώχρας είναι πιο ζωντανές. Το χρώμα του βράχου αλλάζει διαρκώς καθώς προχωράτε: από κεχριμπαρένιο κίτρινο στα ψηλότερα τμήματα σε βαθύ κόκκινο της σκουριάς στις σκιερές ρεματιές, σε ανοιχτό κρεμ χρώμα στη βάση των παλαιότερων σχηματισμών. Τα πεύκα που έχουν αποικίσει τις παλιές άκρες των λατομείων προσθέτουν μια λωρίδα σκούρου πράσινου απέναντι στη ζεστή πέτρα, και η αντίθεση είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή όταν το πρωινό φως μπαίνει από χαμηλή γωνία.
Τα άνετα παπούτσια είναι απαραίτητα. Το μονοπάτι είναι ανώμαλο και η σκόνη ώχρας λεκιάζει τα ρούχα και τα υποδήματα, οπότε φορέστε κάτι που δεν σας πειράζει να πάρει πορτοκαλί χρώμα. Υπάρχει ένα μέτριο τέλος εισόδου που καταβάλλεται στο χωριό, το οποίο διατίθεται για τη συντήρηση του μονοπατιού.
Τον Αύγουστο εδώ: νικήστε τη ζέστη, κρατήστε τη μαγεία
Ο Αύγουστος είναι ο πιο πολυσύχναστος μήνας στο Roussillon και το χωριό κερδίζει τη φήμη του ως ένα από τα πιο επισκέψιμα σημεία του Luberon. Το κλειδί για να απολαύσετε τα καλύτερα είναι απλό: πηγαίνετε νωρίς. Πριν από τις 9 το πρωί, το Sentier des Ocres είναι αρκετά δροσερό για να περπατήσετε με άνεση και το φως έρχεται από τα ανατολικά με χαμηλή, άμεση γωνία που κάνει την ώχρα να λάμπει στην πιο έντονη μορφή της. Τα χρώματα αλλάζουν σε όλη τους τη γκάμα την πρώτη ώρα μετά την ανατολή του ήλιου: τα βαθιά κόκκινα στα σκιερά τμήματα ζωντανεύουν και τα ανοιχτά κίτρινα στην κορυφή των σχηματισμών πιάνουν την πρώτη ζεστασιά της ημέρας. Μέχρι τις 11 π.μ. τον Αύγουστο το μονοπάτι είναι ζεστό και το μεσημεριανό φως ισοπεδώνει το βάθος των χρωμάτων που κάνει τον πρωινό περίπατο τόσο ικανοποιητικό. Το ίδιο το χωριό είναι διαχειρίσιμο πριν από τις 10 π.μ.: ο χώρος στάθμευσης κάτω από το χωριό γεμίζει γρήγορα το καλοκαίρι και συνιστάται να φτάσετε πριν από τις 9.30 π.μ. για να εξασφαλίσετε μια θέση.
Η πρωινή επίσκεψη νωρίς τον Αύγουστο συνδυάζεται καλά με την επιστροφή στο χωριό το μεσημέρι για καφέ σε ένα από τα καφενεία στην κεντρική πλατεία, τα οποία ετοιμάζονται την ώρα που οι περιπατητές επιστρέφουν από το μονοπάτι. Η πρωινή αγορά του Σαββάτου στο Roussillon είναι μέτρια αλλά αξιόπιστη για τα τοπικά προϊόντα: μια καλή πηγή μελιού Luberon, λαδιού λεβάντας, και των μικρών κεραμικών και των ειδών από ώχρα και πεγκμέντο που ειδικεύεται το χωριό. Για ένα μεγαλύτερο γεύμα μακριά από τα πλήθη του Αυγούστου, το κοντινό χωριό Goult, περίπου δέκα λεπτά οδήγησης δυτικά, έχει μια ισχυρή ανεξάρτητη σκηνή εστιατορίων και σημαντικά λιγότερους επισκέπτες από το Roussillon. Αξίζει την παράκαμψη αν θέλετε ένα πιο χαλαρό μεσημεριανό γεύμα.
Πρακτικές σημειώσεις για το Roussillon
Το Roussillon δεν διαθέτει πρατήριο καυσίμων: ανεφοδιαστείτε στο Apt, δώδεκα χιλιόμετρα ανατολικά, ή στο Goult, δέκα χιλιόμετρα δυτικά, πριν ανεβείτε. Το σήμα κινητής τηλεφωνίας μπορεί να είναι αποσπασματικό στους δρόμους του οροπεδίου. Το τέλος εισόδου για το Sentier des Ocres είναι μέτριο και καταβάλλεται στην αρχή της διαδρομής.
Το Colorado Provencal στο Rustrel
Αν το Sentier des Ocres σας αφήνει να θέλετε περισσότερο από το τοπίο της ώχρας, το Colorado Provencal στο Rustrel είναι περίπου δεκαπέντε λεπτά ανατολικά με το αυτοκίνητο. Πρόκειται για μια μεγαλύτερη και πιο άγρια περιοχή ώχρας από το μονοπάτι Roussillon: λιγότερο περιποιημένη, χωρίς εισιτήριο εισόδου και με μια σειρά από μεγαλύτερες διαδρομές περιπάτου μέσα από σχηματισμούς που έχουν πάρει ονόματα όπως ο Γίγαντας και οι Καμινάδες των Νεράιδων.
Το Colorado Provencal είναι καλύτερο να το επισκεφθείτε το πρωί για τον ίδιο λόγο με το Roussillon: το φως χτυπά τις όψεις ώχρας από τα ανατολικά και τα χρώματα είναι πιο έντονα πριν από το μεσημέρι. Οι δύο τοποθεσίες μπορούν εύκολα να συνδυαστούν σε ένα μόνο πρωινό, ξεκινώντας από το Rustrel και καταλήγοντας στο Roussillon για ένα αργό πρωινό ή πρώιμο γεύμα.
Το Roussillon ανταμείβει τους πρωινούς: πηγαίνετε πριν από τις 9 το πρωί, περπατήστε το μονοπάτι της ώχρας στο πρωινό φως και θα καταλάβετε γιατί αυτή η γωνιά του οροπεδίου Luberon δεν μοιάζει με κανένα άλλο μέρος της Προβηγκίας.
A bientot,
