Aix-en-Provence | Ένας οδηγός πόλης για την πρωτεύουσα της Προβηγκίας

Άφιξη και προσανατολισμός

Η Αιξ-αν-Προβάνς είναι αρκετά μεγάλη ώστε να μοιάζει με πόλη, αλλά αρκετά συμπαγής ώστε να μπορείτε να περιηγηθείτε με τα πόδια μόλις βρεθείτε στο παλιό κέντρο. Η Cours Mirabeau, η κύρια λεωφόρος, εκτείνεται από ανατολή προς δύση και αποτελεί το νότιο όριο της Vieille Ville. Ό,τι αξίζει να δείτε βρίσκεται σε απόσταση είκοσι λεπτών με τα πόδια από τους κεντρικούς χώρους στάθμευσης στον περιφερειακό δρόμο.

Ο χώρος στάθμευσης στο κέντρο είναι περιορισμένος και ακριβός κατά την περίοδο. Ο χώρος στάθμευσης Sextius στη δυτική άκρη της παλιάς πόλης είναι ο πιο βολικός για τους περισσότερους ημερήσιους επισκέπτες. Εάν φτάνετε με τρένο, ο σταθμός TGV της Aix-en-Provence TGV απέχει περίπου δώδεκα χιλιόμετρα από το κέντρο- ένα λεωφορείο εκτελεί δρομολόγια κάθε τριάντα λεπτά προς τον κεντρικό σταθμό λεωφορείων, από τον οποίο η Cours Mirabeau απέχει δέκα λεπτά με τα πόδια.

Ο Σεπτέμβριος είναι ένας από τους καλύτερους μήνες για επίσκεψη. Η καλοκαιρινή περίοδος τελειώνει επίσημα μετά τις 15 του μήνα, πράγμα που σημαίνει ότι οι χειρότερες τιμές και οι ουρές της τουριστικής περιόδου αρχίζουν να μειώνονται. Ο πανεπιστημιακός πληθυσμός επιστρέφει στην πόλη τον Σεπτέμβριο, γεγονός που επαναφέρει την καθημερινή ενέργεια που κάνει το Aix να αισθάνεται πιο ζωντανό από τις πιο αμιγώς τουριστικές πόλεις.

Μετά τον Σεζάν

Ο Paul Cézanne γεννήθηκε στην Aix το 1839 και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής του ζωής εδώ, φεύγοντας για σπουδές στο Παρίσι, αλλά πάντα επιστρέφοντας στο τοπίο και το φως της περιοχής της Aix. Η πόλη διατήρησε και σηματοδότησε τα κυριότερα σημεία που συνδέονται με αυτόν με μεγαλύτερη φροντίδα από ό,τι οι περισσότερες γαλλικές πόλεις παρέχουν στους καλλιτέχνες τους.

Το Atelier Cézanne, το τελευταίο του εργαστήριο στη λεωφόρο Paul Cézanne βόρεια της παλιάς πόλης, είναι ανοιχτό για τους επισκέπτες και έχει διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό όπως ήταν τη στιγμή του θανάτου του το 1906. Τα αντικείμενα που χρησιμοποιούσε ως μοντέλα είναι όλα ακόμη παρόντα: το κρανίο, το βάζο με το τζίντζερ, το φλασκί κρασιού, το υφασμάτινο ύφασμα που εμφανίζεται στους μεταγενέστερους πίνακές του με νεκρές φύσεις. Το ίδιο το στούντιο είναι μέτριο σε μέγεθος, γεγονός που κάνει την πυκνότητα των συνειρμών να μοιάζει πολύ συγκεντρωμένη.

Το Circuit de Cézanne είναι μια σηματοδοτημένη περιπατητική διαδρομή που συνδέει τις βασικές τοποθεσίες: τη γενέτειρά του στην Cours Mirabeau, το κτήμα της οικογένειας Jas de Bouffan (τώρα ανοιχτό για τους επισκέπτες) και το λατομείο Bibémus ανατολικά της πόλης, όπου εργάστηκε εκτενώς τη δεκαετία του 1890 και όπου οι γωνιώδεις μορφές της κομμένης πέτρας είναι σαφώς ορατές στη γεωμετρία των μεταγενέστερων έργων του. Για τις επισκέψεις με ξενάγηση στο λατομείο απαιτείται κράτηση εκ των προτέρων.

Η Montagne Sainte-Victoire, η οποία εμφανίζεται σε περισσότερους από ογδόντα από τους σημαντικότερους πίνακές του, είναι ορατή από τις ανατολικές προσβάσεις του Aix και είναι προσβάσιμη με τα πόδια από το χωριό Beaurecueil. Τον Σεπτέμβριο, με το φως χαμηλότερο και πιο γωνιακό από ό,τι το καλοκαίρι, το βουνό έχει την ποιότητα που έχει στους ύστερους πίνακες του Σεζάν: μια συμπαγής, ελαφρώς αυστηρή παρουσία πάνω από την κοιλάδα.

Το Quartier Mazarin

Νότια της Cours Mirabeau, το Quartier Mazarin σχεδιάστηκε τον δέκατο έβδομο αιώνα σε ένα κανονικό πλέγμα: ασυνήθιστο σε αυτό το τμήμα της Γαλλίας. Οι δρόμοι του είναι πιο ήσυχοι από τη Vieille Ville και η αρχιτεκτονική του είναι πιο κλασική. Αυτό είναι το καλύτερο μέρος του Aix για τις γκαλερί και τους αντικέρ, αλλά και για να περπατήσετε απλά χωρίς τα πλήθη του κύριου τουριστικού κυκλώματος.

Το Musée Granet, στο νότιο άκρο της συνοικίας, διαθέτει μια σημαντική συλλογή ευρωπαϊκής ζωγραφικής και γλυπτικής από τη μεσαιωνική περίοδο έως τον εικοστό αιώνα, συμπεριλαμβανομένων οκτώ πινάκων του Σεζάν που δώρισε ο ίδιος στην πόλη. Είναι ένα από τα καλύτερα περιφερειακά μουσεία της Γαλλίας και συχνά παραβλέπεται υπέρ των πιο ορατών αξιοθέατων της Cours. Μια επίσκεψη τον Σεπτέμβριο επωφελείται από την πτώση της επισκεψιμότητας μετά το καλοκαίρι.

Πού να φάτε και τι να πάρετε στο σπίτι

Η Aix ανταμείβει όσους απομακρύνονται από την Cours Mirabeau για να γευματίσουν. Οι δρόμοι μεταξύ του Palais de Justice και της Cathédrale Saint-Sauveur, καθώς και η πιο ήσυχη συνοικία Mazarin στα νότια, φιλοξενούν ένα σύμπλεγμα εστιατορίων που σερβίρουν μενού με γνώμονα την αγορά, τα οποία αλλάζουν ανάλογα με την εποχή: τον Σεπτέμβριο αυτό σημαίνει πρώιμο κυνήγι, φθινοπωρινά λαχανικά και πιάτα με μανιτάρια που οι παραγωγοί του οροπεδίου Luberon προμηθεύουν τις καλύτερες κουζίνες της πόλης. Το μεσημεριανό γεύμα είναι το γεύμα χωρίς βιασύνη εδώ, που λαμβάνεται σε μια σκιερή βεράντα με ένα ποτήρι κρύο ροζέ, ενώ το δείπνο διαρκεί αργότερα και ανταμείβει μια κράτηση, καθώς οι καλύτερες μικρές τραπεζαρίες γεμίζουν γρήγορα εκτός της κορύφωσης του καλοκαιριού. Το αρνί sisteron, η τάρτα ντομάτας και το ratatouille εμφανίζονται στα πιο τίμια μενού της Προβηγκίας, μαζί με ό,τι άλλο έχει έρθει από την αγορά του πρωινού.

Αυτή η αγορά είναι αρκετός λόγος για να φτάσετε πεινασμένοι. Η Place Richelme διοργανώνει μια αγορά τροφίμων κάθε μέρα του χρόνου, μια συμπαγή, τοπική υπόθεση όπου οι σεφ της πόλης κάνουν τα δικά τους πρώιμα ψώνια και όπου το κατσικίσιο τυρί από το Luberon, το ελαιόλαδο από τις Alpilles, το μέλι λεβάντας και garrigue, το σκόρδο και τα ώριμα στον ήλιο φρούτα πωλούνται από τους ανθρώπους που τα καλλιέργησαν. Την Τρίτη, την Πέμπτη και το Σάββατο τα πρωινά ξεχειλίζει στην Place des Prêcheurs και την Place de la Madeleine, μεγαλύτερη και πιο δυνατή, με τους πάγκους να προσθέτουν προϊόντα τρούφας, ζελέ φρούτων, ταπενάδες, ελιές και τα μείγματα herbes de Provence που αποτελούν τα πιο φορητά σουβενίρ από όλα. Η δοκιμή πριν από την αγορά είναι μάλλον αναμενόμενη παρά ανεκτή, οπότε είναι επίσης το πιο εύκολο μέρος για να συγκεντρώσετε ένα κουτί για το σπίτι: ένα μπουκάλι λάδι, ένα βάζο μέλι, ένα στρίψιμο αποξηραμένων βοτάνων και μια φέτα τυρί για το ταξίδι.

Τα calissons d'Aix, τα οβάλ γλυκά με αμύγδαλα και καραμελωμένα φρούτα που τελειώνουν με απαλό λευκό βασιλικό γλάσο, είναι το χαρακτηριστικό γλυκό της πόλης και ένα από τα πιο δημοφιλή βρώσιμα σουβενίρ στην Προβηγκία. Είναι φτιαγμένα από αλεσμένα μεσογειακά αμύγδαλα, ζαχαρωμένο πεπόνι από το Apt και λίγο πορτοκάλι, τοποθετημένα σε λεπτή βάση γκοφρέτας, και είναι συνδεδεμένα με την Aix από τον δέκατο πέμπτο αιώνα. Το τοπικό έθιμο εξακολουθεί να τα ευλογεί κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου στην εκκλησία του Saint-Jean-de-Malte, γεγονός που καθιστά τις αρχές του φθινοπώρου μια ήσυχη κατάλληλη εποχή για να τα αγοράσετε. Ο πιο γνωστός κατασκευαστής είναι ο Roy René, ένας οίκος ηλικίας περίπου ενός αιώνα, με μια μπουτίκ στην παλιά πόλη στην οδό Gaston de Saporta. Η Fabrique des Calissons στην Route d'Avignon, σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο από το κέντρο, βρίσκεται ανάμεσα σε δύο εκτάρια αμυγδαλιές και προσφέρει ξεναγήσεις στο Musée du Calisson και στους κήπους για όποιον θέλει να καταλάβει πώς φτιάχνονται.